4 Mayıs 1937’de Bakanlar Kurulu’nun, “Dersim Tenkil Kararları” olarak bilinen özel bir kararname çıkarması ardından başlatılan Dersim Soykırımı’nın yıl dönümü dolayısıyla İsviçre’nin Basel kentinde bir anma etkinliği gerçekleştirildi. Avrupa Demokratik Alevi Federasyonu (FEDA) ve İsviçre Demokratik Alevi Kadınlar Birliği (YJAD) tarafından düzenlenen anmaya çok sayıda kişi katıldı.
Anma, Üryan Xızır ocağına bağlı Pir Vakkas Urul’ın gulbang açılışı ve çerag uyardırmasıyla başladı. Ardından soykırımı anlatan sinevizyon gösterildi. FEDA Bern temsilcisi Ali Çalışkan ise ağıt yaktı.
FEDA İsviçre Eşbaşkanı Songül Aslan yaptığı kısa konuşmada Alevilerin tarihsel olarak katliamlarla karşı karşıya olduğunu dile getirerek “ En büyük Alevi soykırımı Dersim soykırımıdır. Bizim temel görevimiz, bu katliamları uluslararası arenada görünür kılmaktır. Dersim Soykırımı’nda katledilenleri saygıyla anıyoruz. Aynı zamanda bir yıl önce aramızda ayrılan barış insanı Sırrı Süreyya Önder’i de anıyoruz” dedi.
FEDA Eşbaşkanı Şahin Polat da, Dersim’in bütün Aleviler için önemli bir mekan olduğunu belirterek, şu konuşmayı yaptı: “Dersim tarih boyunca hiçbir zaman haksızlığa boyun eğmemiştir. Bunun için de hep soykırım tehdidi altında yaşamıştır. Fiziki soykırımla yok edilmeyenler, asimilasyon politikalarıyla yok edilmeye çalışılmıştır. Bu politikalar halen devam etmektedir. İste son günlerde gündemde olan Gülistan Doku cinayeti, bu devletin Alevi coğrafyasına bakışını göstermektedir. Çözüm daha fazla mücadelededir. Kürt Özgürlük Hareketi bize doğru yolu göstermiştir. Çünkü hala tehdit altında olan bizleriz. Öz savunma güçleri olmazsa daha fazla katliamlarla karşı karşıya kalacağız” dedi.
Son olarak ise Beser Hatice Altınışık bir konuşma yaptı. Beser Hatice Altınışık, Dersim Soykırımı’nın, devletin Şark Islahat Planı, İskan Kanunu ve Tunceli Kanunu gibi uzun vadeli planlaması sonucunda ortaya çıktığını belirttikten sonra şöyle devam etti:
“Yani soykırımın tüm hazırlıkları en ince detayına kadar yapılmıştır. Öyle ki; kıyım sonrası hangi aşiretlerin, hangi mensuplarının, hangi bölgeye, hangi illerin, hangi ilçe, köy ve kasabalarına sürgün edileceğine, kız/erkek çocuklarına ne yapılacağı dahi planlanmıştı. Ve Tunceli Tenkil Harekatı; başka bir deyişle Dersim Soykırımı’nın 89. yılı bugün. Neredeyse 90 yıldır kanıyor. Ön hazırlıkları, yöntemi, sonuç ve etkileri itibarıyla BM tanımı kapsamında bunun bir soykırım olduğunu söyleyebiliriz.”
Dönemin önderlerinden Seyid Rıza’nın idam edilirken söylediği sözlerin kendileri için yol gösterici olduğuna vurgu yapan Beser Hatice Altınışık, “Bütünlüklü baktığımızda bunun sadece siyasal bir tartışma değil, etnik-kültürel bir mesele olduğunu, nasıl yaşayacağımızın, nereden başlayacağımızın, nerede duracağımızın, nasıl direneceğimizin, boyun eğip eğmeyeceğimizin; o günden bugüne, bugünden yarına ahlaki politik yolculuğumuzun da yol göstericisi olduğunu söyleyebiliriz. Tam da bu perspektifle Seyid Rıza, Elazığ Buğday Meydanında, yaşı büyütülerek gözleri önünde idam edilen oğlu Findik Ağa’dan sonra o üç ayaklı dar ağacına çıkartıldığında, o günden bugüne seslenişinden okuyabiliriz. “Ben sizin yalan ve hilelerinizle baş edemedim; bu bana dert oldu. Ama ben de sizin önünüzde diz çökmedim; bu da size dert olsun. Evladı Kerbelayız (masumiyet ve mağduriyetle yolu ikrarı Hüseyni duruşla, yönümüzü gösterir), bihatayız (düzenin kendisine güvenmenin reddiyesidir). Ayıptır, zulümdür, cinayettir (Seyid Roza ocak erkanıyla seslenerek insani ve vicdanı suç işleyen devletin Dersim Kıyımı hükmüne hüküm keserek tarihte bir utanç vesikası olarak kalmasına mahkum eder). Farkındayız ya da değilizdir ama Seyid Rıza‘nın bu sözleri ; bize ikrarımızı hatırlatır, yön verir. Nerede – nasıl duracağımızı, nasıl direneceğimizi, boyun eğip eğmeyeceğimizi belirler, bunun rehberliğiyle yol almış toplumuz. Bu anlam da dünü anlatırken , bugünü yaşarken ve yarını- geleceği inşa ederken sığınacağımız hakikatimiz, gerçeğimiz olduğunu unutmayarak yol alıyoruz” dedi.
Etkinlik, lokmaların pay edilmesi ardından sona erdi.
Source: ANF News
